Warszawa kombi - produkcja tego modelu została uruchomiona pod koniec 1965 roku. Koncepcja samocodu powstała z konieczności opracowania samochodu, który byłby wykorzystywany w taborze santarnym. Twórcami tego nadwozia byli inż. Stanisław Łukaszewicz, inż. Jan Politowski oraz inż. Henryk Siemiński. Warszawa kombi różniła się od sedana tylko tylną częścią nadwozia. Przedłużono dach, który w tylnej części dla wzmocnienia sztywności posiadał wzdłużne przetłoczenia. Błotniki tylne były takie same jak w modelu sedan, nad nimi zamontowano przeszklenie części bagażowej. Tylna klapa składała się z dwóch części - górnej, która pozwalała dostać się do przestrzeni ładunkowej oraz wąskiej części dolnej, w której mieściło się koło zapasowe i zestaw narzędzi. Model kombi posiadał ponadto bagażnik dachowy o dopuszczalnej ładowności 40 kg oraz wzmocnione resory. W modelu kombi istnieje możliwość złożenia tylnej kanapy tworząc powierzchnię ładunkową o długości ok. 170 cm. Samochody kombi wykonywane były w dwóch wersjach: jako 223K z silnikiem górnozaworowym S21 oraz 224K z silnikiem dolnozaworowym M20.